در که باز شد گلهای رز قرمز و نسترن زرد پیدا شدند و چه دلتنگ باغچه مان شدم رزهای صورتی  و قرمز اتشین و یک رز هفت رنگ که از فرط زیبایی بیینده را مجذوب خود می نمود ایا نسترن های ما هم به این زیبایی اند درخت البالویمان چند تا شکوفه داده است کاش الان در باغچه مان بودم گلهای کوکب باز هم از دل خاک بیرون امده اند ای کاش اینجا یک باغچه داشتیم پر از اطلسی و بنفشه و لاله و چه حیف که نمی توانیم در باغچه خانه مان لاله بنفش بکاریم

اولین باری که دلم از این کفشها خواست توی فیلم ذهن زیبا بود یک کفش با لژ چوبی و یک بند که که شبیه نخ کتان که روی ساق 

پا بسته میشه با یک دامن کلوش سفید هی خودم را در ان تصورمی کردم و کلی لذت می بردم خیلی بعدتر هی کفشهای مشابه دیدم که تنها وجه مشترکشان پاشنه چوبی  بود باورم نمیشه که حالادارمشون بعد از چند سال کلا این عادته منه که برای خودم ارزوهای کوچک  می سازم و برای رسیدن به ان هیچ تلاشی نمی کنم و در حد  عبور از کنارشان و تصور داشتنشان بسنده می کنم حس داشتن  گلدان شمعدانی با گلهای قرمز ، حس داشتن کفش با پاشنه چوبی ، حس داشتن یک دفتر خاطرات و کلی حس دوست داشتنی کوچک و ارزوی رسیدن به انها یک روزی یک جایی 

 پنجره را باز می کنم که هوا بخورم یک عالمه دود ریه هامو پر می کند یک کم که گذشت بوی شیرینی بوی یک پیراشکیه داغ با کلی شکلات ای وای بوی شیرینی رفت دو تا اقا دارند گلدسته های مسجد را تمیز می کنند حالا بوی کیک تخته ای دوباره اومد دیگه بوی دود را حس نمی کنم یک خانم با چتر از خیابان رد می شود شاید فکر می کرده امروز باران را با چتر بدرقه می کند سردم شده اما دلم می خواهد باز هم نگاه کنم و بوی کیک تنفس کنم یک اقا با یک دوچرخه وسط این همه ماشین و چه حس خوبی است دوچرخه سواری  در پاییز البته نه با این همه دودیک رنوی زرد به رنگ قناری وای قناری چه حس خوبی بهم می ده

دیدن دوستانه قدیمی واقعا لذت خاصی داره انگار می شینی تو ماشین زمان کمربندها بسته اماده حرکت یهو چشمت رو باز می کنی و می بینی که برگشتی به سالها قبل وای امتحان کنکور تست حسابان، کلاس هندسه تحلیلی ،  پیپیت و محلول اسید فولیک چه ترسی داشت اون روزی که ما قرار بود با اسید کار کنیم تو از من کلی شجاع تر بودی من از دور فقط نگاهت می کردم معلم گرامی هم هی من رو مسخره می کرد امتحان نهایی ، کارت جلسه ،بعد امتحان راه برگشت به  خونه انگار نه انگار که سالها گذشته خاطرات به همون نویی وبه همون شیرینی سر جاشون باقی موندن فقط  یک تلنگرلازم داشت تا دوباره تجدید شود     

احساس خستگی شدید تمام تنم را گرفته احساس بدن درد ، سرما تا مغز استخوانم نفوذ کرده کاش الان در یک رختخواب گرم و نرم بودم به پهلو می شدم و لحاف را می کشیدم روی سرم تا گرما را با تمام وجود حس کنم بعد با کلی زحمت پا می شدم و یک نیمروی خوشمزه خودم را مهمان می کردم بعدش می نشستم کتاب می خواندم البته دراز می کشیدم  جلوی افتاب نور افتاب روی بدن سردم می خورد و به من احساس مطبوع گرما می داد کاش الان معده ام درد نمی کرد  و می تونستم به خوراکی های خوشمزه فکر کنم شاید خوردن یک دنت می توانست بهم انگیزه  ادامه دادن یک روز کسل کننده دیگر را بده کاش نمی ترسیدم از اینکه حالا هر چقدر بخوابم دیگر نگران نباشم که شب خوابم نمی بره می نشستم با خیال راحت فیلم می دیدم  بدون توجه به اینکه حالا چند تا لغت جدید یاد گرفتم کاش می شد بایک دوست نهار رفت به یک جای دور بعدشم رفت سینما و پارک ملت و برگهای پاییزی و یک عالمه عکس جدید که دوباره با دیدنشون یادم بیاد که من هنوز هم خیلی زیبا هستم فقط یادم رفته  چند روزه از شرکت که خارج می شم همش حس می کنم اومدی دنبالم تا بریم یک گردش یک روزه با یک لبخند تو ماشین منتظرمی، منم با کلی انگیزه موهامو صاف کردم شاید بهم بگی چقدر خوب شدی

بالاخره بعد از چند روز درگیری با یک ویروس باز هم ناشناخته  به زندگی عادی برگشتم واقعا کشاکش تنگاتنگی بود که انگار من پیروز شدم و چقدر دلتنگ این زندگی شده بودم دلتنگ همه بدو بدو کردن ها، از سر کار کلاس زبان و ورزش رفتن ها ، بیرون رفتن های بعد کار حتی دلم تنگه شرکتم شده بود واهنگها الان برای من چه نوای نویی دارند این اهنگ سیاوش قمیشی چقدر زیباست تو که بارونو ندیدی عالیه و چقدر الان همه چی برام تازگی دارد. گاهی دور بودن هم لازمه تا متوجه بشیم که الان کجای راهیم و باید چطوری ادامه بدهیم  و قدر چیزهایی که داریم را بیشتر بدونیم

بهش میگم حالم خیلی بده می گه چت شده گفتم خیلی بی حوصله ام  دپرسم گفت این که طبیعیه ولی اینا رو نشد بهش بگم. نشد بهش بگم چقدر دلم می خواست اینجا بودی و می نشستیم با هم 24 ساعته حرف می زدیم از هر دری می رفتیم روی پل گیشا با هم فیلم می خریدیم با هم فیلم می دیدم به همراه تخمه اخه تو تخمه خیلی دوست  داشتی می رفتیم خرید از اون خریدها که اخرش ته حساب من و تو هیچی نمی موند از بس که هی دلت می خواست من همه چی بخرم دلت می خواست من خیلی خوشتیپ باشم بعدش با هم می رفتیم که یه چیز خوشمزه بخوریم هیچوقت ذرت دوست نداشتی تنها نکته منفی دوستمیون همین بود تو عاشق بستنی بودی اونم از نوعه زعفرانیش عاشق فالوده ام بودی هیچوقت یادم نمیره که به خاطر تو یک روز روزه مون را با فالوده افطار کردیم